Het Baseball-experiment: voorkennis als game-changer
Hoe honkbalkennis minder sterke lezers een voorsprong gaf op sterke lezers.
Hoe honkbalkennis minder sterke lezers een voorsprong gaf op sterke lezers.
In 1987 stapten 64 leerlingen een klaslokaal binnen in Norway, Wisconsin. Op een tafel stond een miniatuur honkbalveld met houten figuurtjes. De opdracht was eenvoudig: lees een verhaal over een honkbalwedstrijd en speel de actie na.
Wat onderzoekers Donna Recht en Lauren Leslie ontdekten, veranderde de manier waarop we naar leesbegrip kijken.
De leerlingen lazen een passage zoals deze:
“Churniak slaat en raakt een langzaam stuiterende bal richting de shortstop. Haley komt naar voren, vangt hem op en gooit naar het eerste honk, maar te laat. Churniak staat op het eerste honk met een single, Johnson blijft op het derde honk.”
Elke leerling moest het verhaal interpreteren en de juiste spelers op de juiste posities zetten. Tegelijk kregen alle leerlingen een test over hun honkbalkennis én hun leesvaardigheid.
Het onverwachte resultaat: Leerlingen met honkbalkennis presteerden significant beter. Ongeacht hun leesvaardigheid.
De les uit het experiment is dat voorkennis een cruciale rol speelt in leesbegrip. Leerlingen begrijpen teksten beter wanneer ze al vertrouwd zijn met het onderwerp. Die inhoudelijke voorkennis ondersteunt het begrijpen, interpreteren en verbinden van informatie, zelfs wanneer de technische leesvaardigheid minder sterk is.
Een leerling die veel weet over vulkanen begrijpt een tekst over de Etna veel beter, zelfs als diezelfde leerling technisch gezien minder sterk leest.
Is het groot zoals een kangoeroe of klein zoals een rat?
Zonder voorkennis is dit verwarrend. Met kennis over Australische buideldieren snap je meteen dat het gaat om een klein knaagdier met krachtige achterpoten.
Hoe voelt het om in een wollen schooluniform door een regenwoud te lopen?
Zonder voorkennis over klimaat en kledingmateriaal mis je de impact van deze zinnen.
Het is niet voldoende om de focus te leggen op leesstrategieën: de hoofdgedachte vinden, samenvatten, voorspellen. Die helpen zeker, maar Recht en Leslie toonden aan dat dit zijn grenzen heeft.
Het is bijna onmogelijk om “de hoofdgedachte te vinden” als je de basisconcepten in de tekst niet begrijpt.
Een kennisrijk curriculum helpt:
minder goede lezers om sterker te presteren
goede lezers om nóg beter te worden
alle leerlingen om dieper na te denken en verbanden te leggen
Verticale samenhang
We bouwen consequent kennis op doorheen alle leerjaren:
Doel: leerlingen kunnen nieuwe informatie vastkoppelen aan wat ze al weten
Horizontale samenhang
We verbinden vakken binnen hetzelfde leerjaar:
Doel: verbanden leggen zorgt voor dieper begrip en betere retentie
Bij VAN IN vertalen we deze inzichten naar concrete leermiddelen. In Wereldwijzer, onze nieuwe methode voor wereldoriëntatie, zie je dit terug:
Kennisrijke thema's: Elk thema bouwt systematisch kennis op over belangrijke onderwerpen: van de waterkringloop tot de Romeinse beschaving
Taalverrijking: Nieuwe woordenschat wordt expliciet aangeleerd binnen betekenisvolle contexten. Zo versterken kennis en taal elkaar.
Expliciete structuur: Leerlingen leren hoe informatie is georganiseerd in teksten, waardoor ze later zelfstandig beter kunnen lezen over nieuwe onderwerpen.
Activeer bestaande kennis en breid die uit. Een korte kennismaking met een onderwerp maakt het verschil tussen worstelen en begrijpen.
Geef leerlingen toegang tot teksten die echte kennis bevatten, niet enkel oefenmateriaal voor leesstrategieën.
Wijs leerlingen erop hoe kennis uit verschillende vakken samenhangt. Dat versterkt hun kennisnetwerk.
Kennis heeft tijd en herhaling nodig om te beklijven. Kom terug op eerdere thema’s en bouw verder.
De dagelijkse uitdagingen in het onderwijs worden diverser en complexer, en dat vraagt om nieuwe oplossingen. Daarom werken wij volop aan vernieuwingen. Dat doen we niet alleen, maar in nauwe samenwerking met leerkrachten – de échte experten in het veld.
Wil je ook meedenken en je mening delen?